Chateau Palmer

Geschiedenis

Algemeen wordt aangenomen dat, voordat iemand die hier woonde de naam Palmer ging gebruiken, dit land deel uitmaakte van een groter landgoed dat eigendom was van Château d’Issan. Nadat het later werd afgesplitst, ontleende dit land zijn naam aan de familie die er eigenaar van was, de Gascqs.

In het begin van de 19e eeuw was Marie Brunte de Ferrière, bij iedereen bekend als Madame de Gascq, op zoek naar een koper om dit land aan te verkopen. Het aanbod dat zij deed aan Charles Palmer, een Britse cavalerieofficier, was duidelijk: de wijn die hier werd geproduceerd, was in alle opzichten net zo goed als die van Lafite. Hij kocht het landgoed kort daarna en, zoals eigenaren in die tijd vaak deden, vernoemde het naar zichzelf en begon met het uitbreiden van de wijngaarden.

In de jaren 1840 kwam het landgoed in handen van de familie Pereire, die fors investeerde in de modernisering ervan. Zij bouwden ook het château, met zijn vier torenachtige torens, en het omliggende complex van gebouwen.

Later, in 1938, werd Château Palmer verkocht aan een consortium bestaande uit vier families: de Ginestets, Miailhes, Mahler-Besses en Sichels, van wie velen tot de rijkste négociants (wijnhandelaren) van Bordeaux behoorden. Door dit samenwerkingsverband kreeg het landgoed de vorm die we vandaag de dag kennen.

Cantenac, Issan en Margaux

De wijngaarden van Palmer zijn niet geconcentreerd in één enkel gebied. Deze wijngaarden liggen verspreid over verschillende gemeenten, waaronder Cantenac, Issan en Margaux, en bevinden zich op percelen die al lang tot de beste van deze appellatie worden gerekend. Dit is een van de belangrijkste redenen waarom dit wijnhuis consequent beter presteert dan zijn classificatie doet vermoeden.

Charles Palmer was verantwoordelijk voor de aanleg van het grootste deel van deze wijngaarden. Hij verdrievoudigde het wijngaardareaal tot ongeveer 80 hectare en verwierf daarnaast nog eens 80 hectare aan boomgaarden en parkgrond.

Tijdens het eigenaarschap van de familie Pereire overschreed het wijngaardareaal de 100 hectare, het grootste in de geschiedenis van Palmer. Sindsdien heeft het wijngoed die omvang nooit meer bereikt.

De druiven

Château Palmer bestaat uit Cabernet Sauvignon en Merlot in vrijwel gelijke verhoudingen, waardoor het zich onderscheidt van de meeste wijnen uit de Médoc-klasse, waarin Cabernet doorgaans een veel groter aandeel inneemt. De rest bestaat uit een kleine hoeveelheid Petit Verdot.

Dit kan worden bevestigd aan de hand van twee jaargangen:

• Cabernet Sauvignon: 53% in 2005, 50% in 2015
• Merlot: 40% en 44% in dezelfde jaren
• Petit Verdot: 7% en 6%

Hoewel de verhoudingen van oogst tot oogst variëren, blijft de balans tussen de twee hoofddruivensoorten consistent, wat een belangrijke rol speelt bij het bepalen van de textuur van de wijn.

Wijnbereiding

Veel Bordeaux-wijnmakerijen leggen de nadruk op de natuur. Château Palmer exploiteert een echte boerderij. Op het terrein grazen schapen, verbouwt een groenteteler ter plaatse groenten en fruit, en worden de geoogste producten geserveerd in de kantine van de wijnmakerij, waar de medewerkers die in de wijngaarden werken, hun maaltijden nuttigen.

Deze wijnmakerij beschouwt het ecosysteem niet als een bijzaak, maar als een integraal onderdeel van haar verhaal; ze functioneert niet als een enkele wijnkelder of een groot kasteel, maar als een klein dorpje dat is opgebouwd rond een cluster van werkgebouwen. Voor een wijnmakerij met een Margaux-classificatie is deze combinatie van vee, groenten en wijnstokken die zij aan zij bestaan hoogst ongebruikelijk.

Palmer, Alter Ego en Historical

Château Palmer is een grand vin, een wijn die het wijnhuis omschrijft als zijn ‘Margaux-stem’. Hij wordt gekenmerkt door zijn verfijning, leerachtige aroma’s en satijnzachte tannines.

Alter Ego de Palmer wordt niet verkocht als een goedkopere variant. Het wijnhuis noemt het zijn ‘andere zelf’, een andere interpretatie van hetzelfde terroir, wat resulteert in een wijn die natuurlijk en soepel is, maar tegelijkertijd intens en licht. Hoewel hij afkomstig is van dezelfde wijngaard, is de interpretatie heel anders.

Daarnaast is er de Palmer Historical 19th-Century-wijn. Aangezien deze wijn Syrah bevat, mag hij niet als Margaux worden verkocht; in plaats van zich aan de moderne appellatieregels te houden, doet hij de 19e-eeuwse traditie van Bordeaux herleven.

Palmer produceert ook witte wijn, zij het in kleine hoeveelheden. Rode wijnen met de naam Margaux vormen nog steeds de kern van de productie.