Bernard van Berg

Een fotograaf verhuist naar Meursault

Bernard van Berg bouwde zijn carrière op achter de camera, voordat hij begin jaren 2000 naar Bourgogne verhuisde. In de meeste bronnen wordt hij omschreven als afkomstig uit België, maar uit ten minste één bron blijkt dat zijn wortels in Nederland liggen en dat hij in 2001 samen met zijn vrouw Judith vanuit België verhuisde.

In datzelfde jaar richtte hij het domein op aan de Rue du Moulin Judas 1 in Meursault. In 2002 ging hij de uitdaging aan om zijn eerste wijn te maken. Het doel dat hij zichzelf stelde, was provocerend eenvoudig: hij wilde de beste wijn aller tijden maken, met andere woorden, de wijn die hij zelf wilde drinken.

Judith van Berg nam het grootste deel van de communicatie voor haar rekening, inclusief de prijsstelling; zij beschreef dit niet als een berekening op basis van marktlogica, maar als een beloning voor jarenlang hard werken. Later omschreef ze het hele proces als een avontuur of een sprookje.

Aan dit avontuur kwam in 2017 een einde toen de wijngaard werd verkocht en overging naar nieuwe eigenaren. Volgens degenen die destijds ter plaatse waren, hadden beide oprichters vrede gevonden met deze beslissing.

Twee hectare

Van Berg verwierf ongeveer 2 hectare grond rondom Meursault die al beplant was met Chardonnay, Aligoté, Pinot Noir en Gamay, waarvan sommige aanplantingen al uit 1950 stamden. Geen van deze landbouwgronden lag in het prestigieuze gebied van de Côte de Beaune. Dat was juist de bedoeling.

Er werd biologisch geteeld; het bedrijf was sinds 2008 gecertificeerd en gebruikte absoluut geen meststoffen of bestrijdingsmiddelen. De grond werd met paarden geploegd. De opbrengsten waren extreem laag, wat een natuurlijk gevolg was van deze teeltmethode.

Les Echalas illustreert hoe nauwgezet ze te werk gingen. Het was een zeer klein perceel, omringd door wilde struiken, gelegen in En Busigny, waar de beoogde opbrengst minder dan 7 hl per hectare bedroeg. Elke wijnstok werd ondersteund door een paal en de scheuten werden vastgebonden met dun touw, dat geleidelijk hoger werd geschoven naarmate de wijnstokken groeiden, zodat zonlicht en wind alle kanten konden bereiken. Aan beide zijden van het perceel werden greppels gegraven om te voorkomen dat hevige regen naar de wortels zou stromen. Judith van Berg zei dat het lopen daar voelde alsof je op een eiland stond.

Vier variëteiten op een heel klein bedrijf

De wijngaarden hier waren niet gebaseerd op één bepaald ras, maar bestonden uit een mix van rassen, wat ongebruikelijk is voor een landgoed in Meursault en verklaart waarom er zoveel verschillende etiketten op de markt zijn gebracht. De druivenrassen die hier worden verbouwd, zijn als volgt:

• Chardonnay, die de basis vormt van de gebottelde wijnen van En Busigny
• Aligoté, die als monovariëteitswijn wordt gebotteld
• Pinot Noir
• Gamay, die in de meeste appellations van de Côte de Beaune niet is toegestaan

De verdeling per druivensoort voor deze 2 hectare is nooit bekendgemaakt. Wat wel duidelijk is, is dat Gamay en Aligoté, samen met de twee representatieve Bourgondische druivensoorten, allemaal in dezelfde kleine wijngaard werden verbouwd met behulp van dezelfde teeltmethoden.

Wijnbereiding

Het wijnbereidingsproces voor de wijnen van Bernard van Berg was eenvoudig. De steeltjes werden niet verwijderd; in plaats daarvan werden de druiven in hun geheel toegevoegd. Er werd geen gist toegevoegd, noch suiker om het alcoholgehalte te verhogen. Het gebruik van zwaveldioxide werd tot een absoluut minimum beperkt.

De rijping vond plaats in nieuwe eikenhouten vaten, wat een gewaagde keuze was voor een regionale appellatiewijn gemaakt van druiven met een lage opbrengst.

Elk aspect van deze aanpak was een gok, gebaseerd op het vertrouwen dat de wijngaard zijn deel zou doen. Er werd zo min mogelijk ingegrepen, er waren nauwelijks aanpassingen en er waren absoluut geen vangnetten voor het geval het oogstjaar zou mislukken.

De wijnen

Het assortiment is ingedeeld op basis van perceelnamen in plaats van appellaties. De flessen van Van Berg droegen namen als En Busigny, Les Echalas, Les Gamets en Les Aligotés, terwijl sommige werden uitgebracht als Bourgogne of Bourgogne Grand Ordinaire en andere als Vin de France; het assortiment omvatte ook een mousserende cuvée. De witte wijn, rode wijn en Aligoté werden allemaal geproduceerd uit dezelfde wijngaard van 2 hectare.

De prijsstelling was nooit gekoppeld aan een classificatie. De wijnen met regionale appellatie die uit deze wijngaard kwamen, werden over het algemeen tegen zeer hoge prijzen verkocht, en de wijngaard deed geen pogingen om dit via marketing te rechtvaardigen.