Albert Grivault
Hoewel „Albert Grivault” een klein domein in Meursault is, is zijn reputatie ongeëvenaard, en de aandacht is vooral gericht op een monopole met de naam „Clos des Pierres”. Dit ommuurde perceel beslaat 0,9452 hectare en ligt in de Premier Cru-wijk Perrières. Sinds 1879 wordt het domein beheerd door dezelfde familie, die inmiddels de vierde generatie vertegenwoordigt. Momenteel staat Claire Bardet aan het roer van het domein, terwijl haar broer Henri-Marc verantwoordelijk is voor de wijnbereiding. Hun vader, Michel, houdt nog steeds toezicht op de rijping en de verkoop van de wijnen.
140 jaar, één familie, één hechte
Albert Grivault werd in 1856 in Meursault geboren. Oorspronkelijk was hij van plan om bankier te worden in Dijon, maar na de dood van zijn vader nam zijn moeder hem mee terug naar het dorp. Het vermogen dat via het familiebedrijf, een slagerij, was opgebouwd, werd in plaats daarvan gebruikt om een distilleerderij te runnen. In 1877 erfde hij een distilleerderij in Meursault, en in 1879, het jaar nadat de phylloxera het dorp had geteisterd, kocht hij de wijngaard „Clos des Perrières” van de erfgenamen van de markies de La Croix. Het was een riskante zet, maar het resultaat bleek uitstekend.
Gedurende de jaren 1880 bleef hij wijngaarden verwerven en in 1888 opende hij een tweede distilleerderij in Béziers, waar hij een sterke drank produceerde met de naam „Fine-Bézirac“. Zijn Bourgondische wijnen werden bekroond met een gouden medaille op de Landbouwtentoonstelling van Parijs in 1897. In 1904 schonk hij een perceel in Meursault-Charmes aan het Hospice in Beaune, waar nog steeds jaarlijks een naar hem vernoemde cuvée wordt geveild.
Na de dood van Albert Grivault in 1909 raakte het beheer van het landgoed in verval. Het ging vervolgens over op zijn weduwe en daarna op zijn dochters, Berthe Grivault en Mathilde Bardet. Als gevolg van de Grote Depressie waren zij genoodzaakt de wijngaarden te verpachten op basis van een métage-overeenkomst (een contract voor gezamenlijke teelt met landarbeiders), en het landgoed bleef in feite inactief tot 1974. In 1980 ging het beheer over op zijn kleinzoon, Michel Bardet, en zijn zussen, Marguerite en Denise Schwinyar. Sinds 2004 wordt het landgoed beheerd door de kinderen van Michel, Claire en Henri-Marc.
Zes hectare, vijf appellaties
Op het hoogtepunt van zijn bloei omvatte het landgoed van Albert Grivault 15 hectare, waaronder een deel van de Clos de Vougeot, dat in 1931 werd verkocht, en het perceel Charmes, dat in 1904 aan het Hospice werd geschonken. Momenteel is er nog ongeveer 6 hectare over, verspreid over vijf appellations in de Côte de Beaune, voornamelijk in Meursault, maar ook in Pommard.
Het pronkstuk daarvan is de Premier Cru „Perrières“, gelegen aan de zuidelijke rand van Meursault, die door veel wijnkenners wordt beschouwd als het beste climat in dit dorp. De totale oppervlakte van „Perrières“ bedraagt 13,21 hectare. Daarbinnen ligt „Clos des Perrières“, een ommuurd monopole (een perceel in exclusief eigendom) dat niet van eigenaar is veranderd sinds Albert Grivault het in 1879 verwierf. Aangezien Grivault ook de Perrières-wijngaarden buiten de Clos beheert, omvat deze lijst zowel “Meursault-Perrier-Premier Cru” als “Meursault-Clos de Perrier-Premier Cru”. Dit zijn twee verschillende wijnen, geproduceerd van druiven die op aangrenzende percelen zijn geteeld.
Druiven
Op dit landgoed wordt Chardonnay verbouwd voor witte wijn en Pinot Noir voor rode wijn.
Gemaakt in de wijngaard, niet in de wijnkelder
Het credo van Albert Grivault luidt: „Wijn wordt niet in de kelder gemaakt, maar in de wijngaard.” In de praktijk betekent dit dat er zo min mogelijk wordt ingegrepen in het wijnbereidings- en rijpingsproces, en met name dat bâtonnage (het roeren van de droesem, een praktijk die veel Meursault-producenten toepassen om de wijn meer body te geven) vrijwel volledig wordt vermeden. Het resultaat is een verfijndere en ingetogenere stijl van Meursault, die zich onderscheidt van het stereotype beeld van een olieachtige smaak; dit zijn wijnen die hun ware waarde pas onthullen nadat ze aan de lucht zijn blootgesteld en gedecanteerd.
Momenteel heeft Henri-Marc de leiding over de wijnbereiding, terwijl Michel Bardet toezicht blijft houden op de rijping en de commerciële activiteiten. Deze wijnen zijn geschikt voor langdurige rijping. Ter ere van het 140-jarig jubileum van het landgoed in 2019 kregen 120 deelnemers aan een proeverij een fles „Clos des Pierres“ aangeboden die meer dan 50 jaar had gerijpt. Dit is iets wat de meeste Bourgondische landgoederen niet kunnen evenaren, aangezien de meeste van hen tot in de jaren zeventig hun eigen wijnen niet bottelden.
Veelgestelde vragen
Van wie is Domaine Albert Grivault tegenwoordig?
De familie Bardet, directe afstammelingen van Albert Grivault. Claire Bardet is algemeen directeur; haar broer Henri-Marc houdt zich bezig met de wijnbereiding. Hun vader Michel Bardet, de kleinzoon van Albert Grivault, is nog steeds bij het bedrijf betrokken.
Wat is een monopole en waarom is dat belangrijk voor de Clos des Perrières?
Een monopole is een wijngaard die volledig in het bezit is van één producent. Er zijn maar heel weinig premier cru-percelen in Meursault die monopoles zijn. Dit betekent dat elke fles Meursault Clos des Perrières 1er Cru ter wereld afkomstig is van dit domein.
Waarin verschilt de Clos des Perrières van de gewone Meursault Perrières?
Ze liggen naast elkaar in hetzelfde climat, maar de clos heeft een eigen, ommuurd perceel en een tweeledige bodemopbouw (Bathonische kalksteen boven, colluviale grond onder) die hem een onderscheidend profiel geeft. Grivault bottelt ze apart.
Is de Clos des Perrières echt vergelijkbaar met een Grand Cru?
Sommigen beweren van wel, en het domein wijst daarbij op de consistentie en de rijpingscurve als bewijs. Officieel blijft het een 1er Cru, aangezien Meursault helemaal geen Grands Crus kent.
