Château Petrus

Er staat geen chateau bij Petrus. Geen statig gebouw, geen toren, geen plechtige poorten, alleen een kleine wijnmakerij gelegen naast 11,5 hectare wijngaarden op een kleiplateau in Pomerol. En toch is Petrus uitgegroeid tot een van de meest gewilde en duurste wijnen ter wereld. Dat succes is vrijwel volledig te danken aan wat er in de wijngaarden en wijnmakerij in Pomerol gebeurt.

Geschiedenis

De eerste vermelding van de naam ‘Petrus’ dateert uit het midden van de 18e eeuw, toen een stuk grond in Gazin (Gazène) in Pomerol werd verkocht aan Jacques Meyraud. In de daaropvolgende decennia wisselde het landgoed meerdere malen van eigenaar. In de 19e eeuw kocht de familie Arnaud het landgoed en bleef er ongeveer 200 jaar eigenaar van.

Het moderne tijdperk van Petrus begon in 1945, toen Madame Edmond Louba de enige eigenaar werd en een overeenkomst sloot met Jean-Pierre Moue, een wijnhandelaar uit Libourne, waarbij zij hem op exclusieve basis alle distributierechten toekende. Mouet introduceerde de naam Petrus op de Amerikaanse markt, en de internationale reputatie van de wijn begon onmiddellijk te groeien.

Toen Madame Louba in 1961 overleed, werden haar aandelen verdeeld, maar Jean-Pierre Mouet begon in de daaropvolgende jaren de aandelen op te kopen. Uiteindelijk werd hij in 1969 eigenaar van alle aandelen, nadat hij de resterende aandelen van de familie Lacoste had verworven. Hij kocht ook 5 hectare van het naburige Château Gazin.

Jean-Pierre Mouet overleed in 2003, waarna het landgoed overging op zijn zoon, Jean-François. Sinds 2008 staat de wijnbereiding onder leiding van Olivier Berrouet, wiens vader, Jean-Claude Berrouet, deze functie 44 jaar lang vóór hem bekleedde.

Wijngaarden

De wijngaarden beslaan een oppervlakte van 11,5 hectare op een hooggelegen plateau in het oostelijke deel van Pomerol, op het hoogste punt van deze appellatie, wat zorgt voor een natuurlijke afwatering. De gemiddelde leeftijd van de wijnstokken ligt rond de 40 jaar.

De opbrengsten behoren tot de laagste in Bordeaux, mede dankzij het groene snoeien, waarbij in sommige jaren tot wel 50 procent van de oogst wordt verwijderd. De jaarlijkse productie bedraagt ongeveer 30.000 flessen.

Terroir

Het draait allemaal om terroir en bodem, en bij Petrus is dat niet anders: een van de doorslaggevende factoren is de bodem: een dikke laag blauwgrijze klei, rijk aan ijzer en bij de lokale bevolking bekend als ‘crasse de fer’. Ook naburige châteaux beschikken over een deel van deze klei, maar ‘Petrus’ neemt een vrijwel unieke positie in: de gehele wijngaard ligt direct op deze laag. Deze klei houdt water vast tijdens droge periodes en draineert relatief snel na hevige regenval, waardoor het fungeert als een natuurlijke regulator die perfect is voor Merlot en beter dan bijna elke andere druivensoort. De hogere ligging van het plateau zorgt bovendien voor iets warmere temperaturen dan in de lager gelegen delen van Pomerol.

Druiven

De wijngaard is bijna volledig beplant met Merlot, ongeveer 95 procent, en 5 procent Cabernet Franc. De uiteindelijke wijnblend bestaat sinds 2010 voor 100 procent uit Merlot.

Wijnbereiding

De oogst duurt vijf of zes dagen en gebeurt uitsluitend met de hand: de druiven worden pas ’s middags geplukt, zodra de ochtenddauw volledig van de bessen is opgedroogd. Dit voorkomt dat het druivensap vóór de gisting met water wordt verdund.

Na de oogst worden de druiven ontsteeld en tweemaal gesorteerd. Een korte maceratie vóór de gisting, die één of twee dagen duurt, wordt gevolgd door gisting in betonnen vaten, die elk afzonderlijk worden beheerd, afhankelijk van de voortgang van het proces. Ook de malolactische gisting vindt plaats in de vaten om de zuiverheid van de fruitsmaak te behouden.

Vervolgens wordt de wijn eind november overgebracht naar vaten en ongeveer 18–20 maanden gerijpt in eikenhout, doorgaans voor ongeveer 50 procent in nieuwe vaten en 50 procent in vaten die één jaar in gebruik zijn geweest.

De wijn wordt zonder filtratie gebotteld.

Wijnen

Petrus produceert slechts één wijn. Er zijn geen tweede labels. Slechts één rode wijn, elk jaar, afkomstig van één enkele wijngaard, gemaakt van één enkele druivensoort. De productiehoeveelheden zijn volledig afhankelijk van de oogst van een bepaald jaar, en in jaren waarin de kwaliteit niet aan de normen voldoet, wordt de wijn simpelweg niet geproduceerd. In 1956, 1965 en 1991 werd er geen Petrus geproduceerd.

De beste jaargangen

De wijn is een van de duurste en meest geprezen rode wijnen uit Bordeaux en een uitstekende investering, zelfs in jaargangen die eerder klassiek dan uitmuntend zijn. Legendarische jaargangen zijn: 1929, 1945, 1947, 1950, 1961, 1964, 1982, 1989, 1990, 2000, 2005, 2009, 2010, 2015, 2016, 2018 en 2020.

3 wetenswaardigheden

1. Het woord ‘château’ staat niet op het etiket. Hoewel het in de omgangstaal algemeen ‘Château Pétrus’ wordt genoemd, is het woord ‘château’ nooit op het Pétrus-etiket verschenen. Er staat geen château op het landgoed en de eigenaren hebben nooit geprobeerd een andere indruk te wekken.
2. In natte jaren, wanneer vochtige druiven het sap al vóór de oogst konden verdunnen, liet Petrus helikopters op lage hoogte over de wijngaard vliegen om de druiven te drogen met de luchtstroom van hun rotors. Deze techniek werd op grote schaal toegepast in 1992.
3. Er bestaat geen officiële classificatie in Pomerol. In tegenstelling tot de Médoc, Graves en Saint-Émilion is er in Pomerol nooit een officieel classificatiesysteem geweest. Petrus is geen ‘Premier Grand Cru Classé’ en kwalificeert zich in juridische zin niet als een wijn van de eerste groeiklasse.