Montrachet
De Montrachet Grand Cru beslaat acht hectare wijngaarden, verspreid over twee dorpen, en levert een wijn op die velen zonder aarzelen de beste droge witte wijn ter wereld noemen. Montrachet is zo klein dat je het binnen enkele minuten te voet kunt doorkruisen, en zo duur dat de meesten die erover schrijven het nog nooit hebben geproefd. Het moet niet worden verward met de dorpen Puligny-Montrachet of Chassagne-Montrachet. Montrachet zelf is een Grand Cru, gelegen in het hart van het geheel.
De ligging van Montrachet
De Montrachet Grand Cru beslaat acht hectare wijngaarden, verspreid over twee dorpen, en levert een wijn op die velen zonder aarzelen de beste droge witte wijn ter wereld noemen. Montrachet is zo klein dat je het in een paar minuten te voet kunt doorkruisen, en zo duur dat de meesten die erover schrijven, het nog nooit hebben geproefd. Het mag niet worden verward met de dorpen Puligny-Montrachet of Chassagne-Montrachet. Montrachet zelf is een Grand Cru, gelegen in het hart van het geheel.
Montrachet ligt in de zuidelijke helft van de Côte de Beaune, die op haar beurt de zuidelijke helft van de Côte d’Or vormt. De wijngaard ligt op de grens tussen de gemeenten Puligny-Montrachet en Chassagne-Montrachet en is vrijwel gelijk verdeeld tussen beide. Wijn van de Chassagne-kant wordt meestal aangeduid met ‘Le Montrachet’; die van de Puligny-kant gewoon met ‘Montrachet’.
Het wordt omringd door vier andere grands crus, die allemaal deze naam dragen. ‘Chevalier-Montrachet’ ligt direct boven op de helling, ‘Bâtard-Montrachet’ direct eronder, met een weg ertussen; daarna volgen ‘Bienven-Bâtard-Montrachet’ in de richting van Puligny en ‘Crio-Bâtard-Montrachet’ in de richting van Chassagne.
De appellatie Montrachet Grand Cru
De wijngaarden van Montrachet bestaan al sinds de middeleeuwen. Niemand weet precies wanneer de wijnbouw of de teelt van wijnstokken begon, maar in 1252 schonken twee broers, Pierre en Arnolet de Puligny, wijnen uit ‘Mont-Rasha’ aan de abdij van Mezières: dit is de vroegst gedocumenteerde vermelding van Montrachet. ‘Mont-Racha’ betekent zoiets als een kaalgesneden of afgeschoren heuvel, wat erop zou kunnen wijzen dat er van nature maar weinig vegetatie groeit.
De 19e eeuw was een moeilijke tijd. Halverwege de eeuw deed echte meeldauw zijn intrede en tegen het einde ervan de phylloxera, die pas met succes werd bestreden door Europese wijnstokken op Amerikaanse onderstammen te enten. Toen het appellatiesysteem in Frankrijk werd ingevoerd, sloot Bourgondië zich daar in 1935 bij aan, en Montrachet werd in 1937 erkend als een Grand Cru.
De wijngaarden
De wijngaarden beslaan iets minder dan acht hectare (7,99). In 2008 werd hier 349 hectoliter geproduceerd, wat neerkomt op iets minder dan 47.000 flessen, hoewel de gemiddelde opbrengst over de voorgaande vijf jaar lager lag, namelijk 310 hectoliter. De toegestane opbrengst bedraagt 40 hectoliter per hectare en het potentiële alcoholgehalte in de druiven moet ten minste 12 procent bedragen.
Terroir
Deze heuvel kan nauwelijks een heuvel worden genoemd; het is eerder een verhoging tussen twee dorpen. De wijngaarden liggen halverwege de helling, waar het water goed wegloopt maar de grond niet uitdroogt, terwijl de dunne laag aarde boven de kalksteen voorkomt dat de wijnstokken een overdadige oogst voortbrengen. Mont-Racha, de naam zegt het al: er is hier weinig grond, en juist daarom wordt de wijn zoals hij is.
Druivensoort
Chardonnay, vrijwel uitsluitend deze druivensoort. In andere delen van Bourgondië staat de regelgeving maximaal 15 procent Pinot Blanc toe, maar in Montrachet wordt hier geen gebruik van gemaakt.
Wie is de eigenaar?
Volgens de meest recente, nauwkeurige cijfers uit 2007 zijn er achttien eigenaren en zesentwintig producenten. Het grootste perceel is in handen van de familie de Lagish, die al sinds rond 1300 tot de adel behoort en hun perceel verpacht aan het huis van Joseph Drouhin uit Beaune.
De duurste flessen worden geproduceerd bij ‘Domaine de la Romanée-Conti’, dat 0,67 hectare in bezit heeft en jaarlijks ongeveer 3.000 flessen produceert. Andere bekende aandeelhouders zijn onder meer ‘Domaine des Comtes Lafon’, ‘Domaine Leflaive’, ‘Ramonet’, ‘Bouchard Père et Fils’, ‘Baron Thénard’ en ‘Domaine Jacques Prieur’.
De percelen wisselen vrijwel nooit van eigenaar. De laatste geregistreerde transactie vond plaats in 1993, toen een bank een perceel van 428 vierkante meter kocht voor een bedrag van meer dan een half miljoen euro.
