Chateau Giscours

De geschiedenis

Giscours duikt voor het eerst op in historische bronnen rond 1330, toen deze plek nog een versterkte citadel was. In 1552 werd de situatie nog interessanter toen een rijke textielhandelaar, Pierre de Lhomme, voor 1.000 livres een adellijk landhuis genaamd Guyscoutz kocht van Gabriel Girault, Seigneur de la Bastide. Er werd daar al wijn verbouwd lang voordat de moerassen van de Médoc goed waren drooggelegd.

Toen de Franse Revolutie uitbrak, vertrok de eigenaar, Monsieur de Saint Simon, naar Spanje. Giscours werd in beslag genomen als nationaal eigendom (bien national) en in 1795 verkocht aan twee inwoners van Boston, John Gray Jr. en Jonathan Davis, die wellicht de eerste Amerikaanse eigenaren in Bordeaux waren.

De geschiedenis van het moderne Giscours begon in 1995, toen Eric Albada Jelgersma, een Nederlandse zakenman, een meerderheidsbelang kocht van Nicolas Tari voor 31 miljoen dollar. Vrijwel onmiddellijk deden zich problemen voor. De Franse autoriteit voor fraudebestrijding beschuldigde het wijnhuis ervan Haut-Médoc-wijn te hebben vermengd in zijn Grand Vin uit 1995. Gezien de omstandigheden, en zonder enig idee te hebben wat het technische team had uitgehaald, bood Albada Jelgersma aan de betreffende flessen terug te roepen en verving hij het technische team.

Alexander Van Beek kwam rond die tijd bij het wijnhuis werken als oogststagiair en bleef uiteindelijk daar; aanvankelijk kwam hij tussenbeide om de reputatie van het wijnhuis te verdedigen en later nam hij de leiding over.

De juridische onrust duurde veel langer dan het schandaal zelf. Tari stierf in 2001, en zijn kinderen raakten in conflict over het eigendom van het landgoed, dat al verdeeld was over twee afzonderlijke rechtspersonen. Dit geschil duurde 22 jaar. In die periode overleed Albada Jelgersma, die het bedrijf naliet aan zijn kinderen Dennis, Derk en Valérie, en in 2023 verkochten de overgebleven familieleden aan de kant van Tari uiteindelijk hun aandelen aan hen.

Een groot landgoed, naar Margaux-maatstaven

Giscours is zeker geen klein landgoed. Als je de bossen, parken, gebouwen en landbouwgrond bij elkaar optelt, bedraagt de totale oppervlakte van het landgoed ongeveer 400 hectare, waarvan iets minder dan 160 hectare beplant is met wijnstokken.

Niet al dit land ligt binnen Margaux. Château Giscours bezit ook grond binnen de grotere appellatie Haut-Médoc, wat vaak voorkomt bij wijngaarden van deze omvang in de Médoc-regio, waar de grenzen van de appellaties dwars door een enkel landgoed lopen.

De grote omvang van het landgoed brengt een specifieke uitdaging met zich mee: de verschillen tussen de afzonderlijke percelen. Daarom wordt het werk bij Giscours niet per blok georganiseerd, maar per individuele wijnstok en per individueel perceel, en begint het technische team al in het voorjaar – enkele maanden voordat de oogst begint – na te denken over hoe de druiven van elk perceel zullen harmoniëren in de uiteindelijke blend.

De Cabernet weer terugbrengen naar waar hij thuishoort

Giscours maakte eind jaren zeventig en in de jaren tachtig een kostbare fout. Omdat Merlot destijds in de mode was, plantten ze deze druif aan, zelfs op grond die geologisch gezien veel geschikter was voor Cabernet Sauvignon. Het heraanplanten van de wijngaarden is een probleem dat niet van de ene op de andere dag kan worden opgelost. Alexander Van Beek nam de taak op zich om deze fout te corrigeren, een hersteloperatie die jaren en zelfs decennia in beslag nam.

Margaux ligt in een maritieme klimaatzone, en de oogstnotities van deze wijngaard zelf laten zien hoe grillig dat klimaat kan zijn. En juist daarom is bij Giscours een zorgvuldige aanpak bij de verzorging van elke afzonderlijke wijnstok van groot belang. Hier, waar de weersomstandigheden van het ene jaar op het andere drastisch kunnen variëren, bestaat een groot deel van het werk uit het vaststellen welke percelen specifieke kenmerken vertonen in warme jaren en welke percelen zullen helpen om het tij te keren in koele jaren.

Eerst Cabernet, daarna Merlot

Château Giscours is een wijn die bestaat uit Cabernet Sauvignon en Merlot, waarbij Cabernet doorgaans het grootste deel uitmaakt.

De wijngaarden zijn beplant met ongeveer:

• Cabernet Sauvignon 70%
• Merlot 24%
• Cabernet Franc 3%
• Petit Verdot 3%

Aangezien de blend is gebaseerd op de druiven die daadwerkelijk in elke wijngaard zijn geoogst, variëren de verhoudingen per jaargang.

De wijnbereiding

Bij Giscours wordt niets als revolutionair gepresenteerd. Wat daar juist wordt benadrukt, is de individuele aandacht die elke wijnstok gedurende het seizoen krijgt, en het plukken van de druiven op het rijpingsstadium dat de blend nodig heeft, in plaats van op één vast moment in de hele wijngaard.

Het samenstellen van de blend is met andere woorden geen taak voor de late herfst. Het denkwerk hierover begint al in het voorjaar.

Didier Forêt trad in 2008 in dienst als technisch directeur en werkt sindsdien samen met Van Beek. Dit zorgt voor een stabiel leiderschap bij Château Giscours, een Bordeaux-domein dat in diezelfde periode van eigenaar wisselde en een rechtszaak doorstond. De rijping vindt plaats in eikenhouten vaten, volgens de klassieke Médoc-methode.

De wijnen

Château Giscours, de grand vin, is de wijn die als maatstaf dient voor de beoordeling van de kwaliteit van dit wijnhuis. In de classificatie van 1855 werd het aangemerkt als een Troisième Cru.

De grand vin is echter niet de enige wijn die dit domein produceert. Met wijngaarden die zich uitstrekken over de regio’s Margaux en Haut-Médoc, beperkt het assortiment van Giscours zich niet tot slechts één vlaggenschiplabel. Het assortiment bestaat uit:

La Sirène de Giscours — de tweede wijn, een Margaux, gemaakt van jongere wijnstokken en percelen die niet voor de grand vin zijn geselecteerd. Ongeveer 10.000 kisten.

Le Haut-Médoc de Giscours — gecreëerd in 1992, afkomstig van een perceel dat grenst aan het landgoed maar buiten de grenzen van Margaux ligt, in de appellatie Haut-Médoc.

Le Rosé de Giscours — een rosé, vermeld op de eigen wijnpagina’s van het landgoed.

Château Duthil — een Haut-Médoc cru bourgeois, gevinifieerd bij Giscours.

Er is ook Petit Sirène rouge en Petit Sirène Blanc, maar de druiven komen niet uit de wijngaarden van Giscours.

Château Giscours biedt het hele jaar door rondleidingen, proeverijen en evenementen aan, waardoor dit wijnhuis een van de meest gastvrije bedrijven in de appellatie is.