Chateau de la Negly

Van druiven uit de coöperatie tot een gerenoveerde wijnkelder

Max Paux-Rosset verdiende zijn brood met de verkoop van vrachtwagens en kocht dit kasteel in de jaren ’30. Hij gebruikte het voornamelijk als zomerverblijf, en zijn vrouw bouwde een kasteel in Moorse stijl, compleet met een tuin en een zwembad, op de top van een heuvel met uitzicht op zee. Wijn speelde geen grote rol.

De opbrengsten werden verhoogd en de Carignan werd verkocht aan een coöperatie. Hoewel La Negly zelf over het algemeen dateert uit de 18e eeuw, begon het verhaal dat tot op de dag van vandaag bepalend is voor de wijn in 1992, toen Jean Paux-Rosset het beheer overnam.

Op dat moment werkte hij als vastgoedontwikkelaar in Narbonne en bleef hij die functie uitoefenen. Zijn vader vond het waanzin om de opbrengsten te verlagen en wijn onder de eigen naam van het wijngoed te bottelen. Paux-Rosset sloot een lening af en stak het grootste deel van zijn eigen vermogen in de volledige renovatie van de wijnkelder.

Het sorteerproces was een ander cruciaal onderdeel van de transformatie. Tijdens de oogst werd bijna de helft van de oogst afgekeurd. Dit was ongebruikelijk in een regio waar al sinds de Romeinse tijd wijn werd geproduceerd en waar het productievolume lange tijd als maatstaf voor succes werd beschouwd.

Tot op de dag van vandaag is het een familiebedrijf gebleven. Jean en zijn vrouw worden bijgestaan door hun kinderen, Bastien en Marion, en de familie heeft Coste Care gebouwd, een gastenverblijf op de heuvel, voor bezoekers die op het wijngoed willen verblijven.

Vijftig hectare op het massief

Met een oppervlakte van ongeveer 50 hectare is het bijna even groot als het land dat Max Paux-Rosset vroeger bewerkte, maar het doel ervan is totaal anders. Terwijl het vroegere landgoed zich richtte op het verhogen van de productie, verzorgt Château de la Négly de wijngaard nu per perceel met de grootste zorg.

Twee wijngaarden belichamen de identiteit van deze regio. Terwijl Boède op slibachtig zand en zandsteen ligt, groeien de wijnstokken van La Négly in klei-kalksteengrond, en beide bieden duidelijk verschillende aroma’s.

De grond wordt regelmatig bewerkt in plaats van blootgelaten en verdicht, om beluchting en microbiële activiteit te bevorderen. De keuze om de druiven op het hele landgoed met de hand te oogsten volgt dezelfde logica. Aangezien tot de helft van de geoogste druiven als ongeschikt kan worden beschouwd, zou mechanische oogst geen voordeel opleveren.

Het terroir

La Clape was tot de 14e eeuw een eiland, waarna het met het vasteland werd verbonden. Het heeft nog steeds veel kenmerken van een eiland behouden. Dertien winden razen over de bergketen en het is een van de zonnigste gebieden van Frankrijk; het klimaat is droog en ruig.

Geologisch gezien lijkt het gebied meer op een mozaïek van uiteenlopende bodems dan op één enkel bodemtype. Vlakke stenen, rode grond rijk aan geoxideerd ijzer, grijze en gele mergel, en rode en witte zandsteen komen hier naast elkaar voor. Er is een goede reden waarom in verschillende gebieden verschillende druivensoorten worden verbouwd.

De nabijheid van de Middellandse Zee speelt hierbij een sleutelrol. Dankzij de zeewind wordt het fruit niet te intens, en wijnen van Château de la Negly bezitten een frisheid en subtiele zoutigheid die diep in het binnenland van de Languedoc moeilijk te vinden zijn.

Het wijnbereidingsproces

De druiven worden aangevoerd in kratten van 8 kilo. Kleine kratten zorgen ervoor dat er onderweg naar de wijnkelder minder druiven worden geplet, en ze maken het daaropvolgende sorteren gemakkelijker. Dit is geen snel proces.

In de wijnmakerij is de aanpak erop gericht toevoegingen te beperken, het fruit vóór de gisting een koudefase te laten doorlopen en gebruik te maken van moderne gistings- en rijpingsmethoden in plaats van vast te houden aan de traditionele werkwijze. Eikenhout speelt een rol bij de toprode wijnen, en de omvangrijke investering in de wijnkelder in de jaren negentig heeft dat niveau van controle überhaupt mogelijk gemaakt.

Het milieubeleid is gecertificeerd op HVE-niveau 3, het High Environmental Value-programma, en het grootste deel van de wijngaard wordt op duurzame wijze bewerkt.

Rode wijnen, witte wijnen en een rosé met de naam L'Écume

De rode wijnen zijn:

• La Côte — De instapwijn van La Clape en de meest verkrijgbare rode wijn. Syrah, Carignan, Grenache, Mourvèdre.
• La Falaise
• L’Ancely — afkomstig van een wijngaard met 77 jaar oude wijnstokken die in ‘gobelet’-stijl zijn aangeplant, met een oppervlakte van 2,8 hectare waar Mourvèdre wordt verbouwd en een halve hectare waar Grenache wordt verbouwd. Ancely is de oorspronkelijke naam van het landgoed.
• La Porte du Ciel is een van de twee iconische wijnen die worden geproduceerd op de meest rotsachtige bodem in Néglis. Deze wijn wordt momenteel verkocht als ‘Vin de France’ in plaats van als een wijn met de appellatie La Clape.
• Clos de Truffier is de tweede cultwijn, geproduceerd op een perceel van 1,9 hectare in Saint-Parguaire, en wordt aangeduid als AOP ‘Languedoc’ in plaats van ‘La Clape’. Er is ook een tweede wijn: ‘C de Truffier’.

De witte wijnen zijn:

• La Brise Marine – een witte wijn uit La Clape;
• La Falaz Blanc – met het AOP-label ‘Languedoc’
• L’Écum – met het label AOP ‘Languedoc’.

En er is ook een roséwijn, La Natice.